تعریف آخر الزمان ۱۴۰۱/۰۳/۲۷ - ۳۳۸ بازدید

با سلام
آیا با روایت هایی که از چهارده معصوم داریم می توان گفت که این زمان یا این دوره آخرالزمان است یا نه ؟؟

«آخرالزمان» اصطلاحی است که در فرهنگ اغلب ادیان بزرگ به چشم می خورد و در ادیان ابراهیمی، از برجستگی و اهمیت ویژه ای برخوردار است. این اصطلاح معمولاً به روزگار پایانی دنیا و رویدادهایی گفته می شود که ممکن است در این بخش زندگی دنیوی به وقوع پیوندد.
قرآن مجید در آیات فراوانی به دوران «آخرالزمان» اشاره کرده (ر.ک: سوره واقعه (59)، آیات 14 و 40 و 49؛ حجر(15)، آیه 24؛ اعراف (7)، 128) و در معارف ارزشمند اسلامی،
این اصطلاح در دو معنای کلی به کار رفته است:
1 ـ مدت زمانی طولانی که با ولادت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله آغاز و با شروع رستاخیز بزرگ پایان می یابد از این رو آن پیامبر الهی را پیامبر آخرالزمان نیز نامیده اند. (شیخ صدوق، کمال الدین، ج1 ، ص 190؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج40، ص 177؛ ج2، ص 87؛ همچنین ر.ک: تفسیر قرطبی، ج4 ، ص 306؛ تفسیر طبری ، ج1 ، ص 557)
2 ـ مدت زمانی که با ولادت واپسین جانشین پیامبر خدا صلی الله علیه و آله حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه مقارن شده و زمان غیبت و ظهور را در برگرفته، با شروع قیامت به انجام می رسد.
آخرالزمان خود به دو مرحله کاملاً متفاوت تقسیم می شود: دوران نخست که در آن انسان به مراحل پایانی انحطاط اخلاقی می رسد. فساد اخلاقی و ستم همه جوامع بشری را فرا می گیرد و واپسین امیدهای بشری به ناامیدی می گراید. دوران بعد، عصر تحقق وعده های الهی به پیامبران و اولیای خدا است و با قیام مصلح جهانی آغاز می شود.
این محدوده زمانی نشانه هایی دارد که در اصطلاح «علایم آخرالزمان» خوانده می شود.
از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله روایات زیادی درباره مردم آخرالزمان نقل شده که نشان می دهد انحراف های بسیار زشت و خطرناکی جامعه جهانی را گرفتار می کند و این مربوط به کل دنیا است! نه یک کشور یاگروه خاص.
بیان این گونه نشانه ها، هشداری است به ما که در برابر این گونه فسادها و انحرافات و هوا و هوس بازی ها مقاومت کنیم و غرق آنها نشویم . به همین جهت می توان گفت: طرف خطاب این گونه روایات، مسلمانان هستند.
حذیفه می گوید: دیدم رسول معظم خدا صلی الله علیه و آله پرده کعبه را گرفته و گریه می کند. عرض کردم یا رسول الله! چه چیز شما را به گریه آورده است؟ خداوند چشمهای تو را نگریاند. فرمودند:
اى حذیفه ! دنیا از بین رفته یا مثل اینکه تو در این دنیا نبودى . عرض کردم پدر و مادرم به قربانت باد! آیا علائمى هست که دال بر وقوع چنین وضعى در دنیا باشد؟ فرمودند: آرى - اى حذیفه ! - مطالبى که مى گویم به قلبت بسپار و با چشمت ببین و با انگشتانت شماره کن :
1. وقتى که امت من نماز را ضایع کنند.
2. از شهوات پیروى کنند.
3. خیانت در میان مردم زیاد شود.
4. امانت و امانتدارى کم شود.
5. مشروبات الکلى بنوشند.
6. فضا تاریک شود (ممکن است به خاطر آلودگى فضا به معصیت یا دود ناشى از بنزین و غیره باشد).
7. به واسطه خشکسالى، آب قناتها و چاهها کم مى شود - کما اینکه الان شده است - .
8. آسمان و این فضاى لایتناهى غبارآلود شود (ممکن است کنایه از ظلمهاى جهانى باشد مانند جنگهاى جهانى از قبیل دو جنگ اول و دوم و جنگهاى پراکنده ).
9. امنیت از راههاى زمینى و هوایى برداشته شود (نظیر هواپیما ربایى، آدم دزدى ).
10. و مردم همدیگر را سب و لعن کنند.
11. خانواده ها در دامن فساد سقوط کنند (مانند بى حجابى ، رقاصى ، قمار و غیره ).
12. مردم در زندگى گرفتار تجملات و مدپرستى شوند و سرانجام قناعت و میانه روى متروک گردد.
13. افراد جامعه نسبت به یکدیگر بدبین شوند و سوءظن و عدم اعتماد بر جامعه سایه افکند.
14. سال هاى دنیا پست و خوار شود.
15. درخت کارى زیاد شود و محصولها اندک شود.
16. قیمت ها بالا رود (نرخ اجناس مورد لزوم به طور سرسام آورى بالا برود تا جایى که زندگى را تبدیل به جهنم سوزان کند).
17. بادها زیاد شود (طوفان ها و تندبادها مرتبا در دنیا زیانهاى سنگین جانى و مالى به بار آورد).
18. پرده از روى باطن مردم برداشته شود (و جنایتکاران و دنیاپرستان و جاه طلبان شناخته شوند، یا بدان آشکار شوند یا علائم ظاهر شوند).
19. عمل شنیع لواط علنى شود (کما اینکه در انگلستان با گذراندن قانونى از تصویب مجلس لواط بلامانع شده است ).
20. خلاف ، پسندیده شود.
21. تجارت و کاسبى دچار سختى و تنگى شود و اشیاء مورد درخواست کم شود.
22. تمام برنامه ها را با کمال گستاخى و خودسرى بر مبناى هواى نفس (دلم مى خواهد) پیاده کنند.
23. ناسزا و فحش دادن به پدر و مادران را وسیله سرگرمى و مزاح قرار دهند.
24. آشکارا ربا بخورند و کوچکترین ترسى از خداوند نداشته باشند.
25. بى عصمتى و زنا در میان مردم رواج پیدا کند (مراکز خودفروشى و زنا در دنیا با ابعاد گسترده اى بالاترین شاهد ماست ).
26. خشنودى و راضى بودن از زندگى و برنامه آن بسیار کم شود.
27. افراد سفیه و نادان زمام امور را به دست گیرند.
28. خیانت به انواع و اقسام مختلف در میان همه طبقات زیاد شود.
29. امانت را بى اهمیت بدانند و به آن بى اعتنا باشند و افراد امین کم شوند.
30. در چنین وضعى دیندار باید دین خود را بردارد و از این طرف به آن طرف و از این قله کوه به آن قله و از این دره به دره دیگر برود تا سلامت دین داشته باشد.
31. از اسلام باقى نماند جز اسمى و از قرآن باقى نماند جز رسمى (قرآن در دلها کهنه شود و فقط اسم و رسمى از آن باقى بماند).
32. قرآن بخوانند در حالى که از گلوگاه و استخوان ترقوه و گردن نگذرد و از وعده هاى خداوندى و وعیدهاى آن عملا در میان مردم خبرى نباشد و از خداوند نترسند و به یاد او نباشند و از ناسخ و منسوخ قرآن بى خبر باشند.
33. در این حالات مساجدشان آباد باشد اما دلهاشان از تقوا و ایمان تهى .
34. علما و دانشمندان آن زمان بدترین مردم روى زمین باشند و تمام فسادها و فتنه ها از ناحیه آنها برخیزد و بازگشت همه آنها (فتنه ها) به سوى خود ایشان است .
35. مردم خیّر و نیکوکار و مراکز خیر از بین برود اما اهل شر و فساد بمانند.
36. مردم به خداوند عالم در کارهایشان بى اعتنا باشند و اعمالشان از روى تحقیق نباشد.
37. تنها محبوب مردم دینار و درهم باشد (ثروت دنیا از هر راهى که بیاید، حلال یا حرام ، مانعى نداشته باشد).
(نشانه های ظهور ، صص 52-57)
امام علی (ع) نیز در خطبه ای، وضعیت مردم در آخرالزمان را چنین ترسیم می کنند:
مردم امانت ها را ضایع می کنند، دروغ گفتن را حلال می شمرند؛ ربا خوردن یکی از کارهای معمولی جامعه شود، رشوه خواری در میان مردم رواج می یابد؛ ساختمان را محکم می سازند؛ دین را به دنیا می فروشند (یعنی برای دست یافتن به دنیا، نعمت های زودگذر آن، از ارتکاب هیچ گناهی باکی ندارند). در کارهای زندگی از هوا و هوس پیروی می کنند...، اشرار و مردم دور از خدا و معنویت در جامعه محترم هستند؛ پیمان شکنی رایج می شود؛ زنان با مردانشان به جهت حرص به دنیا در کار تجارت شرکت می کنند و ... ». ( بحارالانوار، ج 52، ص 193)
از رسول گرامی خدا صلی الله علیه و آله نقل شده است: «وای بر عرب از شری که به آنان نزدیک شده است. فتنه هایی چون پاره های شب تاریک و ظلمانی صبح گاهان مرد مومن است و به هنگام غروب کافر . گروهی دین خود را به بهای ناچیز و متاع اندک می فروشند کسی که در آن روز به دین خود چنگ زده و پایبند است، همانند کسی است که گلوله ای از آتش را در دست گرفته یا بوته ای از خار را در دست می فشرد» (مسند احمد، ج2 ، ص 39)
همچنین: « زمانی بر امتم برسد که باطنشان خبیث و ناپاک و ظاهرشان زیبا باشد و این صفت به طمع رسیدن به مال دنیا است. آنچه در پیشگاه خدای عز و جل است، نمی جویند. کارشان از روی ریا باشد و ترسی از خدا ندارند. همت آنان شکمشان است و شرافت مردم، کالای آنها و زنانشان، قبله و دینشان، درهم و دینار است» (برای مطالعه بیشتر ر.ک: آینده جهان، رحیم کارگر، مرکز تخصصی مهدویت). وضعیت جوانان
در روایات به طور خاص در مورد جوانان نیز اشاراتی شده است (هر چند عموم مباحث آخرالزمانی شامل آنها نیز می شود)؛ از جمله:
«چگونه می شود حال شما هنگامی که زنان شما فاسد شوند و جوانان شما به فسق و فجور بگرایند ... »(مشاره الاسلام، ص20 و 40، منتخب الاثر، ص426)
« مردان برای مردان آرایش کنند و زنان برای زنان» (بحارالانوار، ج52، ص257، منتخب الاثر، ص429)؛
« بعد از من اقوامی می آیند که غذاهای بسیار لذیذ و رنگارنگ می خورند، بر مرکب ها سوار می شوند، همچون زنی که برای شوهرش آرایش کند، آرایش می کنند؛ همچون زنان خودنمایی می کنند ... مشروب می خورند، قمار بازی می کنند، از خواسته های نفس پیروی می کنند ... »(منتخب الاثر، ص427، الزام الناصب، ص21)؛
« همانند عروس که برای داماد آرایش کند، برای یکدیگر آرایش می کنند»، « هنگامی که این اوصاف تحقق پذیرد، فتنه های برای آنها روی می آورد که تاب مقاومت ندارند.»(یوم الخلاص، ج2، ص744)؛
« می بینی که عاق والدین بودن رواج یافته، پدر و مادر سبک شمرده می شوند»(بحارالانوار، ج52، ص259)؛
« ... به پدر ومادرش جفا کرده، با دوستانش از راه وفا و صفا وارد می شود»(الزام الناصب، ص182، یوم الخلاص، ج2، ص710) ؛
« فرزند به پدرش تهمت می زند و از مرگ آنها مسرور می شود»، (بحارالانوار، ج52، ص259)؛
« به برادرش حسد ورزیده، به پدرش دشنام می دهد و با شریکان از راه جنابت وارد می شود و ... ». (همان، ص263، الزام الناصر، ص181)
پی‌نوشت‌ها:
1. بحار الانوار ج 52، ص 256 - 260. برای بررسی بیشتر علامت‌ها و توجیه علمی آن به تاریخ غیبت کبری محمد صدر ص (549 - 558) رجوع کنید. 2. طبرسی نوری، سید اسماعیل، کفایه الموحدین، علمیه اسلامیه، ج 3، ص 400 - 405 و شیخ عباس قمی،‌ منتهی الامال زندگی چهارده معصوم، فصل هفتم در علامات ظهور، بی جا، بی تا، ص 1135 - 1130. 3. حکیمی، محمد رضا، خورشید مغرب، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، زمستان 1360 هـ . ش، ص 128. و ر. ک. تاریخ غیبت کبری، ص 559-624. 4. ر.ک. کفایه الموحدین، ص 408 - 415. 5. کفایه الموحدین، ص 410. 6. کفایه الموحدین، ص 412. 7. برای آگاهی بیشتر به کفایه الموحدین، ص 405 - 415 رجوع کنید. 8. خادمی شیرازی، محمد، نشانه های ظهور حضرت بقیه الله، چاپ اول 1371، ص 67. 9. همان ص 17 - 18. 10. ر.ک: همان، ص 52 - 57 به نقل از نوائب الدهور ص 291 و همین طور تاریخ غیبت کبری، سید محمد صدر، ترجمه افتخارزاده حسین، ص 413-449. وظایف ما در آخر الزمان
مردم اخر الزمان در شرایطی به سر می برند که اوج فتنه ها و شبهه ها آنها را احاطه کرده است. به گونه ای که در روایات داریم، حفظ دین در آخر الزمان، مانند نگه داشتن آتش کف دست است. این در حالی است که آنها همچون نسلهای گذشته خود، امام زمانشان را ندیده اند و از این رو حفظ ایمان در چنین شرایطی، ارزشش بیش از موقعی است که مردم امام زمانشان رادیده اند. از این رو در روایات آمده که مؤمنین آخر الزمان از مؤمنین دیگر زمان بهتر هستند و اجرشان هم بیشتر است. چرا که طبیعی است که هرچه امتحان سخت تر باشد، امتیازش بالاتر است. بنا بر این در روایتی دیگر داریم: « إنّ عظیمَ الأجر لمَعَ عَظیم البَلاء». یعنی بالاترین اجرها با سخت ترین بلاهاست.
قال علی بن الحسین سید العابدین : من ثبت علی موالاتنا فی غیبه قائمنا اعطاه الله عز و جل اجر الف شهیدا من شهداء بدر و احد .
ترجمه : امام چهارم حضرت زین العابدین فرمودند : هر کس بر ولایت ما در زمان غیبت قائم ما ثابت قدم بماند ، خداوند عز و جل ثواب هزار شهیدی که در جنگ بدر یا احد ، به شهادت رسیده باشد را به او اعطا می کند .
در روایت دیگری می خوانیم :
2 - قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - یا علی ! و اعلم ان اعجب الناس ایمانا و اعظمهم یقینا قوم یکونون فی آخر الزمان ، لم یلحقوا النبی فحجبت عنهم الحجه فامنوا علی سواد علی بیاض .
رسول خدا - که سلام خدا بر او و خاندان پاکش باد - فرمودند : ای علی ! بدان که عجیب ترین مردم و از نظر ایمانی و عظیم ترین ایشان در یقین ( به خداوند و نشانه های او ) گروهی در آخر الزمان هستند که پیامبر را ندیده اند و حجت خدا نیز از ایشان غایب شده است ، اما آنان هم چنان به سیاهی بر روی سپیدی ایمان دارند .
( یعنی ایمانشان به واسطه ی نوشته های سیاه بر کاغذ های سفیدی است که از پیشینیانشان به یادگار دارند . )
آری ! آنان که حجت خدا را دیدند و به او ایمان آوردند کجا و آنان که هرگز حجت خدا را ندیده اند و او را از نوشته هایشان شناختند ، به او ایمان آوردند ، حضور سبزش را در کنار خود حس نمودند و عمری دم از محبت و ولایتش زدند کجا ؟
آنان که هر لحظه و ساعت ، صدای آسمانی امامشان را شنیده اند و زلال جانشان را در معارف الهی او شسته اند کجا ، شوریدگانی که هر لحظه در عطش انتظار دیدار مولایشان سوخته اند کجا ؟
قطعا خدا گروه دوم را بیشتر دوست می دارد و ثواب و منزلتی بیش از گروه اول برایشان در نظر خواهد گرفت .
حال ای منتظران مهدی ! ای کسانی که مروارید محبت او و پدران پاکش را در دل سفته اید ! ای کسانی که عشق و علاقه ی خود را بر او نثار می کنید ! ای ارادتمندان درگاه پاکش ! قدر خود و محبتتان و علاقه و عشقتان به اهل بیت را بدانید . دست بیعتی دوباره به مولایتان دهید و با او عهد کنید که تا آخرین دم ، بر ولایت و محبتش استوار خواهید ماند و او را یاری خواهید نمود .
پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:
هر یک از آنان (مومنان واقعی دوره غیبت) اعتقاد و دین خویش را با هر سختی حفظ می کنند چنان که گویی درختان خار مغیلان را در شب تاریک با دست پوست می کنند یا آتش پر دوام را با دست نگاه می دارند.
معلوم می شود آنها با توجه به این قبیل از روایات، علاوه بر افزودن بر تلاش و کوشش، با موانع و مشکلات نیز آشنا می شوند و پیشاپیش آمادگیهای لازم را در خود ایجاد می کنند و درنتیجه در سخت ترین پیشامدها بر ایمان و عقاید خود پای می فشارند و در حد توان به زمینه سازی ظهور کمک می نمایند. امام سجاد(ع) در توصیف مومنان عصر غیبت می فرمایند: مردم زمان غیبت مهدی (ع) که به امامت آن حضرت پای بندند و همواره در حال انتظار ظهور به سر می برند از مردم همه زمانها برترند، زیرا خدا چنان درک و فهم و نیروی تشخیص آنان را قوت می بخشد که غیبت نزد آنان همانند زمان ظهور باشد... آنان به حق اخلاص ورزانند...
انسان دین دار عصر غیبت که دسترسی عادی به امام زمان (عج) ندارد بر اساس درک عقلی و تهذیب اخلاق و اندیشه به یقین والایی دست می یابد و همواره به دفاع از احکام و عقاید دینی می پردازد و این در شرایطی است که اغلب مردم در زرق و برق و لذات مادی خود را غرق ساخته اند و به احکام و ارزشهای دینی و فضیلت های انسانی بی توجه شده اند.
امام صادق (ع) می فرماید:
پیامبر (ص) و علی (ع) فرمودند یاعلی ! بزرگترین مردمان در ایمان و یقین کسانی هستند که در آخر الزمان زندگی می کنند ، آنها پیامبرشان را ندیده اند و امامشان در غیبت به سر می برد، با این همه آنان از روی علوم و معارف و کتابهایی که در اختیار دارند ایمان آورده و در ایمان خود پایداری می ورزند... بنابراین یکی از راههای مهم در امان ماندن از فتنه های آخر الزمان ،عمل به وظایف دینی و وظایف و مسئولیتهای مربوط به دوران غیبت است که به طور خلاصه این وظایف عبارتند از :
1– تلاش برای شناخت بیشتر امام عصر (ع)
2– خودسازی و تهذیب نفس
3– انتظار فرج امام زمان (ع)
4– سعی در اصلاح وضع جامعه
5– حفظ و تحکیم پیوند معنوی با امام عصر (ع)
6– پیروی از نائبان امام زمان (ع) برای مطالعه درباره حوادث آخر الزمان می توان به منابع زیر مراجعه کرد :
1. روزگار رهایی (ترجمه یوم الخلاص ) ، کامل سلیمان
2.نشانه های ظهور او ، آیت الله محمد خادمی
3. نوایب الدهور فی علایم الظهور ،سید حسن میر جهانی
4. مهدویت (پس از ظهور ) ، رحیم کارگر
5. پیشگوییهای آخر الزمان ، علی فلسفی
6. آخر الزمان در آیینه روایات ، صابر رضوانی
7.نشانه های شگفت آور آخر الزمان ، محمد جواد مهری
8.علایم ظهور : مروری بر وقایع آخر الزمان ، محسن همتی
8. الملاحم والفتن ، ابن طاووس
9. پیشگوییها در علایم آخر الزمان ، آیت الله حسن مصطفوی

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.




حاصل جمع را در کادر وارد کنید