حکم غيبت و حدود آن

حکم غیبت کردن چیست و تا چه حدی می توان از شخصی غیبت کرد؟

به طور كلى اگر پُشت سر مؤمن، مطلبى گفته شود كه حقيقت دارد لكن اگر او مطلع شود ناراحت مى‌شود و اين مطلب به قصد عیب جویی گفته مى‌شود ، غيبت است و جايز نيست ولى گفتگو درباره خوبي هاى يک فرد حكم غيبت را ندارد.
نظر مراجع (به جز بهجت): كسب رضايت او واجب نيست ؛ ولى بايد از اين گناه توبه كند. (امام، استفتائات، ج 2 گناهان كبيره، س 16 و 21 ؛ فاضل، جامع المسائل، ج 1، س 982 ؛ سيستانى، Sistani.org، غيبت ؛ تبريزى، استفتائات، س 1004 و 1006 و دفتر: بهجت، نورى، وحيد، صافى، خامنه اى، مكارم.)
آيةاللَّه بهجت: بايد رضايت او را جلب كند، مگر اينكه عزت و آبروى او را نزد كسانى كه پيش آنان غيبت كرده، اعاده نمايد و اگر امكان رضايت و يا دسترسى به او نباشد، بايد براى او استغفار كرد. (استفتائات، ج 4، س 6469 و 6475.)

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br><em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
9 + 11 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .